Z wnioskiem o potwierdzenie obywatelstwa polskiego czy Kartę Polaka?

wpis w: Bez kategorii | 0
Obywatel polski zamieszkały za granicą może wystąpić o wydanie polskiego paszportu oraz dowodu osobistego. Osoby narodowości polskiej lecz nieposiadające obywatelstwa polskiego mogą ubiegać się w polskim konsulacie o wydanie Karty Polaka. Otrzymanie tego dokumentu nie oznacza nabycia obywatelstwa polskiego, przyznania prawa do stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ani prawa przekraczania bez wizy granic Polski. Karta Polaka może uzyskać osoba deklarująca przynależność do narodu polskiego i posiadająca w dniu złożenia wniosku o jej wydanie obywatelstwo Armenii, Azerbejdżanu, Białorusi, Estonii, Gruzji, Kazachstanu, Kirgizji, Litwy, Łotwy, Mołdowy, Rosji, Tadżykistanu, Turkmenistanu, Ukrainy lub Uzbekistanu.

Posiadacz Karty Polaka zyskuje następujące korzyści w Polsce:

  • zwolnienie z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę;
  • możliwość podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej na takich samych zasadach jak obywatele polscy;
  • możliwość podejmowania i odbywania studiów doktoranckich oraz innych form kształcenia, a także uczestnictwa w badaniach naukowych i pracach rozwojowych;
  • prawo do korzystania z form kształcenia na zasadach określonych w ustawie o systemie oświaty;
  • prawo do korzystania w stanach nagłych z bezpłatnej opieki zdrowotnej na takich samych zasadach jak obywatele polscy;
  • możliwość korzystania z 37-procentowej ulgi na przejazdy koleją;
  • prawo do bezpłatnego zwiedzania muzeów państwowych.

W praktyce, Kartą Polaka przeznaczona jest dla Polaków na Wschodzie, którzy na skutek zmian granic, przesiedleń, deportacji oraz emigracji znaleźli się na terytorium byłego ZSRR i utracili obywatelstwo polskie, oraz ich potomków, którzy polskimi obywatelami nigdy wcześniej nie byli, lecz chcą uzyskać potwierdzenie przynależności do narodu polskiego. O wydanie dokumentu mogą ubiegać się zatem członkowie rodzin, które po II wojnie światowej z różnych względów nie wyjechały do Polski w jej nowych granicach decydując się pozostać w swych rodzinnych stronach jak również potomkowie Polaków deportowanych w wyniku stalinowskich represji na teren Syberii czy Kazachstanu.

Polacy ze Wschodu znaleźli się w niekorzystnej sytuacji w zakresie obywatelstwa, bowiem obywatelstwo obce nierzadko zostało im narzucone a utrata przez nich obywatelstwa polskiego nastąpiła w ogromnej większości bez ich woli i wiedzy o nowych przepisach. O ile osoby narodowości polskiej, które wyemigrowały z obszaru II Rzeczypospolitej (w tym województw wołyńskiego, wileńskiego, tarnopolskiego, stanisławowskiego, lwowskiego, nowogrodzkiego i poleskiego) przed lub w trakcie II wojny światowej do krajów trzecich mogły w większości zachować obywatelstwo polskie sytuacja ludności polskiej zamieszkałej w okresie powojennym na obszarze ZSRR była znacznie gorsza z uwagi na wprowadzane przepisy zapobiegające posiadaniu podwójnego obywatelstwa. W konsekwencji możemy mieć do czynienia z sytuacją, w której członkowie tej samej rodziny pochodzącej z Kresów Wschodnich II Rzeczypospolitej, którzy wyemigrowali przed 1945 r. do Brazylii, Argentyny czy Stanów Zjednoczonych w dalszym ciągu posiadają obywatelstwo polskie, natomiast ich krewni, którzy pozostali w rodzinnych stronach utracili obywatelstwo polskie. Każdą z takich spraw należy jednak wyjaśnić indywidualnie zwracając się do właściwego wojewody o potwierdzenie posiadania lub utraty obywatelstwa polskiego. Pomoc prawną w tym zakresie zapewniają pracownicy findpolishroots.com.

Zostaw Komentarz